Weddison award winnen is heel speciaal!

Ik zat achter mijn bureau toen ik de mail opende waarin stond dat ik de Weddison Award had gewonnen. In eerste instantie kon ik het bijna niet geloven. Mijn hart maakte een sprongetje en mijn handen begonnen licht te trillen. Dit voelde zo onverwacht, zo bijzonder.

Het was niet zomaar een prijs. Voor mij was het erkenning van alles waar ik al die jaren met liefde aan had gewerkt: de vroege ochtenden, de lange dagen op bruiloften, de intieme momenten die ik achter mijn camera mocht meemaken terwijl ik zelf bijna stilletjes een traan voelde. Al die kleine, echte momenten werden ineens gezien en gewaardeerd.

Ik leunde even achterover en liet het tot me doordringen. Dit was meer dan een award — dit was bevestiging dat ik precies deed waar mijn hart lag. Dat ik de verhalen van koppels, gezinnen en geliefden op een manier vastlegde die mensen raakte.

En terwijl ik daar zat, met die mail voor me, voelde ik een hernieuwd vuur. Niet om de prijs te vieren, maar om nog meer momenten te vangen, nog meer herinneringen te bewaren, en nog meer liefde te laten zien in mijn fotografie. Dit was een klein, stil moment voor mijzelf, maar een moment dat ik nooit zal vergeten.